КАРАЧА Толковый словарь кыргызского языка. 2015 1. Кара (көбүнчө төөгө карата айтылат). Миң карача төө сайдым, Миң кара кашка бээ сайдым («Эр Төштүк»). Элге өкүм чачты эми Миң карача төө бер деп («Сейтек»). 2. сейр. Кара өңдүү, карасур адам.